Een top- of flopartikeltje schrijven

Baanbrekend en innovatief onderzoek lijkt samen te hangen met sjoemelarij. Althans: die indruk krijg je als je naar de psychologie kijkt. Die wordt namelijk opgeschrikt door casuïstiek over frauderende psychologen. Ze vonden innovatieve resultaten. Ze pleegden echter ook fraude. We kennen ze onderhand wel. Stapel en Smeesters bijvoorbeeld. Er zijn er helaas nog meer.

We weten dat de meeste fouten in psychologisch onderzoek waarschijnlijk niet doelbewust zijn gemaakt. Gelukkig maar. Die fouten vallen onder de vele vrijheidsgraden die een wetenschapper heeft tijdens het analyseren, interpreteren en het opschrijven van resultaten. Wetenschappers komen ze vaak genoeg tegen. Een proefpersoontje hier en daar bij testen, niet-significante resultaten niet publiceren, tussendoor effe al wat analyses draaien. Mocht je het nog niet weten: echt waar. Ze kunnen de kans op toevalsbevindingen aardig vergroten. Wat we nog niet weten is of toptijdschriften vooral topartikelen of flopartikelen bevatten.

Een toptijdschrift in de psychologie is Psychological Science. Het tijdschrift over zichzelf: “the flagship journal of the Association for Psychological Science, is the highest ranked empirical journal in psychology and is truly a leader in the field”. Dat is duidelijke taal. Het is het tijdschrift waarover het gerucht de ronde doet dat het alleen “sexy research” publiceert. Je weet wel, onderzoek dat laat zien dat bijgeloof positief samenhangt met uitstekende cognitieve en lichamelijke prestaties. Of dat onethisch gedrag creativiteit in de hand werkt. Innovatief en sexy. Het klinkt onwaarschijnlijk, maar bewijs ervoor schijnt ervoor geleverd te zijn.

Er is nog nooit onderzoek gedaan naar de betrouwbaarheid van al die sexy artikelen. De Amerikaanse onderzoeker Gregory Francis onderzocht een grote set van artikelen die tussen 2009 en 2012 in Psychological Science was gepubliceerd. Hij keek vooral naar de resultaten van die artikelen en de statistiek daarachter. Van de artikelen die hij kon analyseren vond hij dat maar liefst 82% (n = 36) ernstige fouten bevatten. Flopartikelen dus. Het komt overeen met het onderbuikgevoel dat veel onderzoekers al hadden over het tijdschrift. Een soort “to-good-to-be-true” gevoel.

Wat nu? Geen artikelen meer sturen naar dit tijdschrift? Misschien moeten we nieuw leven blazen in tijdschriften die nooit een hele goeie reputatie hebben gekend. Tijdschriften als Psychological Reports en Perceptual and Motor Skills. Dat zijn tijdschriften waarover geruchten de ronde doen dat negatieve bevindingen daar wel gepubliceerd konden worden. Gregory Francis zou eens artikelen van die tijdschriften onder de loep moeten nemen. Het zou zomaar eens kunnen zijn dat daar veel top- in plaats van flopartikelen zijn gepubliceerd.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized, Wetenschap & Maatschappij. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s