Het wonderlijke geval van Thomas Quick I

De liefhebber van Scandinavische thrillers kent ze wel: de psychopate gekken die met een bijl in de hand over verlaten wegen struinen, op zoek naar weerloze slachtoffers. Zo’n gek bestaat ook in het echt en hij heet Thomas Quick (1950). Althans: dat is wat velen lange tijd dachten.

Ervaren psychotherapeuten die kennis nemen van de jeugdjaren van Quick zullen ongetwijfeld zeggen dat ze het – bij wijze van spreken – hadden zien aankomen. Want het zat zo. Quick groeide op in een gelovig gezin. Gereformeerd, zouden we in ons land zeggen. En hij bracht zijn jeugd door op het platteland. Dat is allemaal relevant omdat Quick ook homoseksueel was. Hij vond het begrijpelijkerwijze moeilijk om uit de kast te komen. Dus raakte hij als jonge adolescent aan de drugs en dat bracht hem weer in crimineel vaarwater.

Een nogal klungelig uitgevoerde overval deed hem uiteindelijk de das om. Hij probeerde als kerstman verkleed de plaatselijke bank te beroven. De rechter vond het zo getikt dat hij Quick liet vast zetten in Säter. Dat is zoals het klinkt: een nogal troosteloze kliniek voor forensische patiënten.quick

In de kliniek biechtte Quick een serie van 30 moorden op die hij vanaf midden jaren 60 zou hebben gepleegd. Een paar dingen vielen wel op. Op de eerste plaats dat Quick – als dader – generalist was: hij had het voorzien op jonge jongens, jonge meisjes, oudere vrouwen, een echtpaar en zo meer. En ook de modus operandi wisselde: verkrachting, moord, mutilatie, kannibalisme; Quick had het allemaal in zijn repertoire. Zei hij.

Zweedse en Noorse politiemensen waren ondertussen verguld dat er meer dan 30 moorden opgehelderd konden worden. Ook nabestaanden waren tevreden. Uiteindelijk werd Quick voor acht afzonderlijke moorden veroordeeld. De achtste veroordeling werd gevonnist in 2001. De veroordelingen stoelden nagenoeg geheel op Quicks bekentenissen. Maar hoe kwamen die tot stand? Zie Het wonderlijke geval van Thomas Quick II

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Het wonderlijke geval van Thomas Quick I

  1. Ellie Esser zegt:

    Geachte heer Merkelbach , ik zou het fijn vinden om eens rond de tafel met U te gaan zitten omtrent een aantal zaken wat betreft Tanja Groen . Bestaat die mogelijkheid ?

    met vriendelijke groeten, Mevr.M.E.J. Esser. Peter Schunckstraat 1302, Heerlen.

  2. Ik ben heel benieuwd hoe die bekentenissen tot stand kwamen. Toch maar vast even gekeken op Wikipedia. Ik ben tenslotte heel nieuwsgierig. Ongetwijfeld is ook dit een onderzoek met veel leermomenten op het gebied van “het verhoor”. Laat ons dus niet te lang wachten op deel 2!

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s