Een op de drie dienders heeft problemen

Het is me wat. Een op de drie dienders, zoals de minister ze consequent aanduidt, heeft psychische problemen. Zegt het NRC Handelsblad (“schokkende cijfers”). De krant heeft het weer uit een rapport dat het onderzoeksbureau Andersson, Elffers en Felix schreef in opdracht van de minister. Hoe komt het bureau aan dit alarmerende percentage? Je zou denken dat ze alle 54.000 agenten hebben bevraagd. Zoiets kan tegenwoordig met e-mail. Of – nog beter – dat ze een representatieve steekproef uit die 54.000 langs de psychiater hebben gestuurd. Maar nee, zo ging het niet. Het bureau hield interviews met politiechefs, bedrijfsartsen en maatschappelijk werkers. Zij mochten schatten hoeveel dienders er labiel zijn. Ik stel me zo voor dat Andersson de korpschefs voor zijn rekening nam en ze uitvroeg over vervelende baliemedewerkers. Elffers zal de bedrijfsartsen hebben geïnterviewd over zieke wijkagenten. En Felix heeft de maatschappelijk werkers onderhouden over hun thuisbezoeken bij overspannen rechercheurs. Dat zullen geen opbeurende gesprekken zijn geweest en het valt te voorzien dat daar cijfers uitrollen waar de haren je van overeind gaan staan. Wat de oorzaak van alle ellende is, daar waren alle partijen het heel snel over eens: het komt door de spanningen die het politievak met zich meebrengt.

Er zijn best veel mensen met psychische problemen. Als je op een zomerse dag zo nodig met de auto naar Zandvoort wilt, als je vanuit de stiltecoupé je fiscale partner belt om te zeggen dat de lege pindakaaspotjes naar de glasbak moeten of als je aan Idols mee doet omdat je denkt dat je een goede Sinatra-imitatie kunt geven, heb je in zekere zin ook een psychisch probleem. Andersson, Elffers en Felix voelden dat wel aan en daarom valt in hun rapport regelmatig de naam van een heuse diagnose: de Post Traumatische Stress Stoornis, kortweg PTSS.

De slimste van de driekoppige directie, ik gok op Felix, zal al googlend hebben gezien dat onder de buren van de Twin Towers het percentage PTSS aan de veilige kant van de 5% is gebleven. Hoe ging de discussie daarover in de board room van het bureau? Zal zoiets geweest als “kak, man, dit houden we eruit, dit wordt echt te complex.”

Zo ging het misschien ook met het artikel van psychiater Derek Summerfield in de British Medical Journal over zijn tijd bij de Londense politie (http://www.bmj.com/content/342/bmj.d2127.short?rss=1). Summerfield werd overladen met dossiers van thuiszittende dienders. Ze waren door de spanning van het straatwerk geknakt. Zeiden de bedrijfsartsen. Maar toen Summerfield eens wat beter naar de gevallen keek, bleek er toch een andere realiteit schuil te gaan achter het standaardidioom van trauma, stress, agressie, burn-out enzomeer. De zieke dienders hadden vaak ruzie met hun baas of hun collega’s. Of ze waren verwikkeld in een huwelijkscrisis. Of ze liepen tegen opvoedingsproblemen met hun puberende kinderen aan. Of het speelde allemaal tegelijk. Het waren de bedrijfsartsen die de dienders witwasten voor een arbeidsongeschiktheidsregeling door psychiatrisch vocabulaire op hun alledaagse misère te plakken.

Wat je mist in het publieke debat over de schokkende cijfers van Andersson, Elffers en Felix is een dokter als Summerfield. Iemand die het drietal erop wijst dat zelfs volgens hun eigen rapport psychische klachten vooral voorkomen bij het kantoorpersoneel van de politie. Zulke klachten kunnen niet te maken hebben met agressieve voetbalsupporters en andere straatellende.

Wat je ook mist is een ouderwetse bromsnor die in een actualiteitenrubriek Andersson, Elffers en Felix voor de voeten werpt dat ze op kosten van de rijksoverheid zijn beroepsgroep psychiatriseren. En dat ze daar eens mee moeten ophouden en naar Afrika moeten afreizen als ze zo nodig schokkende cijfers willen hebben. En dat ze zich voor het overige netjes moeten houden aan de maximumsnelheid.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Een op de drie dienders heeft problemen

  1. beste Harald,
    Ik ben even op de site van Andersson Elffers en Felix: http://www.aef.nl/v4/index.php#state=B/hoofdmenu=1 geweest, en ik dacht onmiddellijk– daar gaan we weer hoor. Wanneer houdt de Nederlandse overheid (in dit geval de Minister van Justitie) eindelijk eens op om op het betreffende onderzoeksterrein totale nitwits van ons belastinggeld volstrekt benedenmaats onderzoek te laten uitvoeren. Ik citeer van de site: “Andersson Elffers Felix (AEF) is een adviesbureau met een jarenlange ervaring in overheidsorganisaties en het bedrijfsleven. Het bureau legt de nadruk op een creatieve adviesstijl, innovatie en het management van de uitvoeringsprocessen. Essentieel in de benadering is de deskundigheid in een aantal branches met een breed scala aan adviesmethoden. AEF richt zich op strategische bijdragen in de adviesmarkt.”
    Niets over specifieke deskundigheid op het gebied van psychische klachten in het algemeen en PTSS in het bijzonder, om nog maar te zwijgen van kennis over het simuleren van klachten.
    Schokkende cijfers, ja-ja, ik vind het vooral schokkend dat onze overheid nog steeds verzuimt om haar onderzoeksvragen bij echte experts (en die zitten niet bij commerciele adviesbureaus, maar aan de universiteiten) neer te leggen.

  2. Mia zegt:

    @ Corine, ik heb begrepen dat AEF door de Korpschefs is
    ingeschakeld puur alleen om inzicht te krijgen in de kosten
    die dit fenomeen met zich meebrengt.

    Misschien dat je bloeddruk gaat dalen wanneer je onderstaande link hebt gelezen
    http://www.politiebond.nl/downloads/83ba77578ed077b7f37cb5340f11be13.pdf

    De feitelijke onderzoeken zijn gelukkig door experts en waarnemers gedaan.

  3. K. de Gooijer zegt:

    Niet dat dat veel zou uitmaken in deze pseudowetenschap.

  4. mrc zegt:

    @Corine
    Ach, boos omdat je je schnabbel bent misgelopen? Dat uitgerekend jij het over deskundigheid durft te hebben, terwijl je zelf op afstand diagnoses stelt en daar in 2003 over aan de kaak bent gesteld bij de inspectie voor de gezondheidszorg. Maar natuurlijk, jij denkt dat jij het alleenrecht hebt op het stellen van diagnoses, waarbij je volledig ongehinderd bent door enige kennis van zaken. Hou toch op, gek mens.

    • Corine de Ruiter zegt:

      @mrc
      Ik neem aan dat u doelt op de mogelijkheid dat de dader van de moord op Pim Fortuyn een psychiatrische diagnose, i.c. de Stoornis van Asperger had. Dat hebben een aantal gedragsdeskundigen in die tijd inderdaad geopperd: Kinderpsychiaters Menno Oosterhoff en Theo Doreleijers en ikzelf, om er een paar te noemen. Geen van ons is daarvoor door de Inspectie ‘aan de kaak gesteld’. De Inspectie heeft wel haar mening erover geuit in een opiniebijdrage in de NRC. Alleen Menno Oosterhoff (die er een stuk in het tijdschrift Psy over had geschreven) moest voor de tuchtrechter verschijnen. Maar ook hij is ‘vrijgesproken’. Van der Graaf diende namelijk bij het Medisch Tuchtcollege een klacht in tegen Oosterhoff. Het Tuchtcollege verklaarde Van der Graafs klacht niet-ontvankelijk, omdat de uitspraken van Oosterhoff niet de individuele gezondheidszorg betroffen en er geen sprake was van een arts-patiënt-relatie.
      Ik vraag dus aan u: wie wordt er hier gehinderd door een gebrek aan kennis van zaken?

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s