Kachelmanns vrijspraak

Afgelopen week deed de rechtbank in het Duitse Mannheim uitspraak in de zaak tegen Jörg Kachelmann. Kachelmann werd ten laste gelegd dat hij zijn ex-vriendin zou hebben verkracht en mishandeld.

Zijn ex had zich met het verhaal over de verkrachting in maart 2010 bij de politie gemeld. Kachelmann zou haar ook met een mes hebben gestoken. In de hals en in de dijbenen. Het was zo’n mes waarmee je normaal de tomaten snijdt. De details van de fatale avond kon de ex zich niet meer voor de geest halen; ze leed aan geheugenverlies.

We hadden over de hele Kachelmann en zijn ex nooit iets vernomen, als hij niet tot maart 2010 zo’n beetje elke avond op de televisie was verschenen om als weerman Duitsland bij te praten over hoge en lage drukgebieden. De Duitse justitie wilde het verwijt van Klassenjustiz voorkomen en koos voor een kordate aanpak. Zo kwam het dat Kachelmann 132 dagen vastzat. En dat het hele proces 43 dagen duurde. Alleen al 4 dagen gingen op aan het verhoor van de ex. Kun je 20 uur lang praten over een gewelddadige verkrachting? De rechters waren vooral geïnteresseerd in de aanloop er naartoe. De ex deed daar nogal wisselende, soms zelf ronduit leugenachtige mededelingen over.

Het was ook ingewikkeld. Kachelmann bleek met zijn innemende babbel nogal wat vrouwen het hof te hebben gemaakt. Niet zonder succes. In maart 2010 had zijn ex er schoon genoeg van. Toen was er herrie in de tent, maar wat er vervolgens gebeurde, daarover verschillen de weerman en zijn ex diepgaand van mening.

Er werden 10 deskundigen gehoord door de rechtbank (zie voor een samenvatting van de parade Der Spiegel: http://www.spiegel.de/panorama/justiz/0,1518,765103-4,00.html). Sommigen waren van een soort die je in ons land nauwelijks meer tegenkomt. Zo was er de forensisch geneeskundige die met een tomatenmes had geoefend op zijn eigen vrouw en dat tot uitgangspunt van zijn deskundigenverklaring maakte. De Sherlock-aanpak zogezegd. Omdat z’n betoog van de ener- en anderzijdsen aan elkaar hing, werd de rechtbank er niet veel wijzer van.

Dan was er de psychotherapeut van de ex. Hij kwam uitleggen dat het verhaal van zijn patiënt gewoon waar was. Dat voelde hij zo. En: er was ook nog Professor Dokter Markowitsch. Hij hield de rechtbank een soort psycho-versie van de sleeptheorie voor, een theorie van geheel eigen makelij. Hij vertelde dat de karige herinneringen van de ex heel goed te begrijpen zijn. Errinerungslücken – in het Duits klinkt het alsof het door Volkswagen is ontworpen – komen nu eenmaal voor bij slachtoffers die al eerder zijn getraumatiseerd.

Al eerder getraumatiseerd, sagen Sie? De rechters besloten daarop de ex helemaal door te zagen over haar verleden. Achter gesloten deuren. Het duurde en duurde allemaal. Wat er precies is gezegd, krijgen we vast en zeker nog een keer te horen als de deskundigen hun bestsellers over de zaak gaan schrijven. Ze leent zich voor pakkende titels (Es kann nicht immer schönes Wetter sein). Hoe dan ook, afgelopen week werd Kachelmann dan toch vrijgesproken. Op het nippertje. De weerman mag zich gelukkig prijzen. Nog zo’n excentrieke deskundige en hij had de komende jaren geen paraplu meer nodig gehad.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s