Volwassenen hebben een “slecht” geheugen

Seksueel misbruik zaken als de geruchtmakende zaken Robert M. en Benno L. verlopen vaak volgens een vast stramien. De politie ontvangt melding(en) van mogelijk seksueel misbruik, een of meerdere verdachten worden aangehouden en de mogelijke slachtoffers worden ondervraagd. Het is in die laatste fase waar van alles mis kan gaan met de herinneringen aan het vermeende misbruik. In dergelijke zaken wordt daarom vaak geadviseerd dat suggestieve interviewtechnieken uit den boze zijn. Zo is er in seksueel misbruik zaken als de zaak Robert M. en Benno L. meerdere malen door deskundigen gewaarschuwd dat er vooral voorzichtig met de kinderen omgegaan dient te worden, zodat er geen onnodige vertekeningen in hun geheugen gecreëerd worden. En terecht. Er is namelijk een overvloed aan onderzoek dat laat zien dat het geheugen van kinderen slechter functioneert dan dat van volwassenen. Gevolg is dat het veel eenvoudiger is om allerlei onwaarheden in het geheugen van kinderen dan in die van volwassenen te planten. Maar klopt dit wel atijd?

Recente studies van bijvoorbeeld de Amerikaanse psychologen Charles Brainerd en Stephen Ceci tonen aan dat niet kinderen, maar volwassenen vatbaarder zijn voor allerlei geheugenillusies en zelfs ook voor suggestieve wenken. Zij laten zien dat het geheugen van volwassenen soms onderdoet voor dat van kinderen en dat in sommige situaties, het standaard patroon (kinderen zijn vatbaarder voor geheugenillusies dan volwassenen) totaal omgekeerd wordt. In hun onderzoek lieten ze kinderen en volwassenen allerlei woordjes zien (bijv. kerkhof, lijk, zwart, bleek, graf) die sterk in betekenis met elkaar verbonden waren. Hierna suggereerden de onderzoekers dat ze andere niet-gepresenteerde, maar gerelateerde woorden (dood in dit geval) ook hadden laten zien. Wat bleek? Het waren vooral de volwassenen die vatbaar waren voor suggestie en zich spontaan woorden herinnerden die ze nooit hadden gezien.

Dit onderzoek is zeer belangrijk voor het forensisch veld. In het dagelijks leven hebben wij continu te maken met informatie die met elkaar verweven is (bijv. elementen van een gebeurtenis zijn vaak met elkaar verbonden). Volgens bovengenoemde psychologen is het niet ondenkbaar dat slachtoffers die tijdens het misbruik op allerlei lichaamsdelen zijn aangeraakt, spontaan herinneren dat ze ook op andere lichaamsdelen zijn aangeraakt. Nog erger zelfs. Vooral volwassenen slachtoffers zouden gemakkelijk met dergelijke geheugenillusies op de proppen komen. In zo’n situaties functioneert het geheugen van volwassenen dus ondermaats. Totnogtoe heerst er echter onder rechters, psychologen, en de politie de opvatting dat kinderen altijd de kwetsbare groep zijn wat betreft het geheugen. De eerder genoemde studies laten zien dat die opvatting te eenvoudig is. Ze laten zien dat in sommige situaties vooral de volwassenen een wankel geheugen hebben.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s