Search Detect React

Op 30 april brengt de Koningin een bezoek aan Weert. Met de afschuwelijke aanslag in Apeldoorn in het achterhoofd is er uiteraard veel aandacht voor de beveiliging. Er worden niet minder dan 1300 agenten ingezet om de Koningin en haar familie te beschermen. Tweehonderdtwintig van deze agenten volgden eerder een cursus om afwijkend gedrag te herkennen.

Het gaat hier om Search Detect React. In een tweedaagse cursus wordt speurders geleerd op welk gedrag zij moeten letten om bijvoorbeeld terroristen, drugsrunners of bagagedieven te ontmaskeren. En het enthousiasme is groot. Zo zou volgens de Marechaussee de methode ‘terrorisme voorkomen en een opvallend goede manier zijn om de criminaliteit op Schiphol te bestrijden’. Het mocht dan ook gerust wat kosten.

Wat het afwijkend gedrag is waar bij Search Detect React precies op gelet wordt blijft ook na het zien van bovenstaand fragment ongewis. Iets met ogen en handen, zweten, zenuwachtig gedrag, en rondkijken. Maar het werkt wel! Bewijs hiervoor is dat zelfs tijdens de cursus al daadwerkelijk mensen werden aangehouden. Maar wat bewijst dit nu precies?

Neem een denkbeeldig station waar zich 100 reizigers bevinden. Twintig hiervan hebben iets op hun kerfstok wat zij proberen te verbergen. Een agent die niet searcht, detect, noch react selecteert willekeurig 10 reizigers ter controle. Twee van deze 10 zullen iets te verbergen hebben en door de mand vallen. Neem nu een agent die de tweedaagse cursus volgde. En stel dat hij of zij daar geleerd heeft om te letten op gedrag dat veel mensen vertonen, maar op geen enkele wijze iets zegt over wie er iets probeert te verbergen – zeg rondkijken. Als deze agent nu met veel enthousiasme aan de slag gaat zullen er meer reizigers – zeg 50 –  ter controle geselecteerd worden. Nu vallen er 10 – 8 meer dus – door de mand.

Bewijst dit nu dat Search Detect React werkt? Nee. Om een uitspraak te doen over hoe goed de methode werkt moet ook informatie over de incorrecte uitslagen meegewogen worden. Het aantal ontmaskeringen stijgt in bovenstaand voorbeeld wel van 2 naar 10, het aantal valse beschuldigingen stijgt navenant, van 8 naar 40. In de wetenschappelijke literatuur van de Signaal Detectie Theorie staat dit bekend als het aanpassen van het criterium: actiever opsporen leidt tot meer aanhoudingen. Maar ook tot het ten onrechte belasten van mensen die niets op hun kerfstok hebben. En over dat laatste zou de politie zich ook zorgen moeten maken.

Zie ook: De spottersmethodiek: Too big to fail

Dit bericht werd geplaatst in Leugendetectie, Veiligheid & terrorisme, Wetenschap & Maatschappij en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Search Detect React

  1. Anoniem zegt:

    SDR heeft hier niets mee te maken.
    Volgens mij gaat het hier op de spotters methode vanuit de politieacademie.

  2. Pingback: De spottersmethodiek: Too big to fail | Forensische Psychologie Blog

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s