De theorie van Riese

Niet lang geleden werd ik tijdens mijn vakantie in Spanje gebeld door een journalist van het Dagblad van het Noorden. Hij was bezig met een artikel over de leugendetector. Dit naar aanleiding van uitspraken van runningtherapeut Petra Riese, die in het tijdschrift PSY had laten opschrijven dat we daar in Nederland meer gebruik van zouden moeten maken. Bijvoorbeeld bij de behandeling van seksverslaving. Uiteraard was mijn interesse gewekt, en bij terugkomst nam ik een kijkje op haar website. Ik las daar het volgende:

‘Bij polygrafie wordt gebruik gemaakt van onwillekeurige lichamelijke processen die direct gekoppeld zijn aan vluchtgedrag. Dit vluchtgedrag kan het simpelst gezien worden als een associatie tussen een opgedande bedreigende ervaring (zoals vreemd gaan of geld stelen) en de reflexmatige respons die daarbij optrad. Voorbeelden van een fysiologische reactie zijn zweten en hartslag. Wanneer een persoon wordt herinnerd aan de te onderzoeken gedrag, reageert het lichaam hierop in een (niet uit zichzelf te beinvloeden) reflex. Deze reacties treden niet op wanneer men wordt herinnerd aan een situatie waar geen consequenties aan vast zitten of niet gebeurd is.’

Al eerder publiceerden wij over de pseudowetenschap achter de leugendetector. Helaas blijkt mevrouw Riese geen uitzondering. Haar redenering dat een herinnering aan gedrag dat niet heeft plaatsgevonden geen (fysiologische) reacties zal oproepen wordt tegengesproken door decennia psychofysiologisch onderzoek. Dit onderzoek laat juist zien dat iedere emotionele prikkel reacties oproept. Neem een vader die verdacht wordt van het seksueel misbruiken van zijn dochter. Vragen over dit misbruik (‘Heeft u uw dochter seksueel misbruikt’) zijn emotioneel beladen, en zullen dus reacties oproepen. Ook als hij zijn dochter nog nooit met een vinger heeft aangeraakt. Volgens mevrouw Riese bewijst zo’n reactie echter dat het misbruik heeft plaatsgevonden. Valse beschuldiging zullen onherroepelijk het gevolg zijn van deze gevaarlijke redenering.

Petra Riese vindt dat er in Nederland een discussie moet worden gevoerd over de nut en noodzaak van het gebruik van de leugendetector. Goed. Ik doe wel mee. Hieronder in de reacties.

Dit bericht werd geplaatst in Leugendetectie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De theorie van Riese

  1. Anoniem zegt:

    Een leugedetector is een leuke hobby. Een leukere vraag is waarom iemand zich wil richten op sexverslaving. Als je een sexoloog bent kan ik mij daar iets bij voorstellen. Iemand die in de mesdagkliniek heeft gewerkt absoluut niet. Ten zij Mevrouw Riese zelf sexverslaaft is.
    Mevrouw noemt zich Running therapeut. Dat is een flut curusje van 2 dagen. En de opleiding van polygrafie duurt hooguit 6 weken die gevolgt werd in america. Dan schrijft mevrouw Riese dat zij op de universiteit heeft gezeten. Ik vind mevrouw Riese niet betrouwbaar. Zij doet zich belangerijker voordoen dan dat zij werkelijk is.

  2. Anoniem zegt:

    Je hebt gelijk. Nu de taalfouten nog, en we zijn helemaal op weg naar een constructief debat.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s