En de Komkommer-award 2015 gaat naar……

Jawel, Simone van Zwiene van Dagblad De Limburger, voor haar schitterende portret van profiler Navis (Niet Zijn Echte Naam). Het artikel beschrijft hoe Navis, na een zware HBO-opleiding profiling, aan de slag ging als museumsuppoost-nieuwe stijl. Hij leerde tijdens zijn studie de kneepjes van het vak. Die zijn zo geheim dat hij ze zelfs niet kan delen met zijn vrouw. Museumbeveiligers als Navis, zo legt het artikel uit, zijn hard nodig sinds het drama met de MH17.

De jury van de Komkommer-award was vooral getroffen door de poëtische beschrijving van wat profilers zoal in hun dagelijkse praktijk meemaken. Dat is niet gering. Navis: „Ik zag een keer een man opvallend dicht langs de rij wachtenden voor de ingang schuiven. Ik vermoedde dat hij elk moment zijn hand in een tas zou steken, dus ik volgde hem op de voet. Hij bleek niet uit op portemonnees, maar op iets heel anders. Zeven vrouwen keken achter elkaar verschrikt op of slaakten een gil. De man bleek hen te betasten. Hij stak zijn hand tussen de billen en greep onder oksels langs naar borsten.”

Ewout Meijer, secretaris van de jury, over het prijswinnende artikel van Zwiene: “ja, wie zegt dat journalistiek altijd kritisch en onafhankelijk moet zijn? Er is ook behoefte aan vertier.”

De voorzitter van de jury, Harald Merckelbach, sluit zich daarbij aan: “een krant moet ook beginnende lezers en mensen met een IQ onder de 80 bedienen. Zij zijn er bij gebaat als hun wereld van stereotypen niet ruw wordt verstoord. En in die opzet is Zwiene meesterlijk geslaagd.”

De jury kijkt uit naar het volgende artikel van Zwiene. Naar verluidt zal dat gaan over Kuifje, die nog in leven blijkt te zijn en wel in een bejaardentehuis in St. Hubert.

Gefeliciteerd, Simone!

Lees hier het prijswinnende artikel: Billenknijper binnen 10 seconden gespot

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Prikkelarme zomer: Nicole (Het Parool) belt met Neal (Sosecure)

Screen Shot 2015-08-20 at 1.18.16 PMNicole: ‘Hoi Neal, ouwe makker, goed je weer eens te spreken’

Neal: ‘Hey Nicole, alles chill met jou meid?’

Nicole: ‘Zekers, zekers. Zeg, ik zat te denken aan wat je laatst vertelde. Over dat profiling in musea enzo. Misschien toch leuk voor een stukje in Het Parool, zo in de zomer’

Neal: ‘Nou, graag. Zaken gaan goed, maar het kan altijd beter’

Nicole: ‘Leuk. Zullen we een interviewtje plannen dan?’

Neal: ‘Top. Ik kan mooie verhalen vertellen over wat we zoal meemaken in de praktijk’

Nicole: ‘Ja, leuk’

Neal: ‘Maar vraag liever niet teveel naar getallen, dat is altijd lastig. Ik zal wel iets vertellen over dat we in 98% van de gevallen volledig onschuldige mensen aanspreken, maar dat het ook wel eens voorkomt dat je iemand verkeerd inschat. Zal niemand opvallen dat dat een grote tegenspraak is toch?’

Nicole: ‘Geen probleem, het moet vooral een gezellig stukje worden. Zou mij in ieder geval niet opvallen. Ik houd ook niet zo van getallen, weet je’

Neal: ‘Mooi. Misschien ook een ideetje om Maurice Hop even te bellen. Hele geschikte kerel, en kan mooi vertellen over toenemende dreiging. MH17, aanslagen in Belgie en Frankrijk enzo. Kan misschien weer een paar musea of winkelketens over de streep trekken. Zet er maar niet bij dat we voor hetzelfde bedrijf werken. Dan lijken het al snel verkooppraatjes’

Nicole: ‘Ja, prachtig plan. Zie de relatie tussen MH17 en museumbeveiliging zo voor me. De Hermitage bijvoorbeeld’

Neal: ‘Ja, precies! Eneuh, laat liever niet de term ‘makelaar in angst’ vallen. Je weet wel, hoe die Beatrice de Graaf ons noemt. Daar heb ik namelijk niet van terug’

Nicole: ‘Haha, geen probleem joh, ik ben van de internetredactie hè, niet van de wetenschap’

Lees het artikel van Nicole in Het Parool hier

Geplaatst in Veiligheid & terrorisme | Een reactie plaatsen

Inconsistent witness = unreliable witness? When witnesses come up with new details in a second interview

A customer becomes the witness of a bank robbery. While still at the bank, he provides the police with a description of the perpetrator: male, dark hair, slim, black sweater. That’s all he can recall. One week later the witness is invited to a personal interview with a police officer. Here he suddenly states that the perpetrator wore jeans. Should the police regard this new piece of information as credible?

We are just too familiar with the fact that we increasingly forget information as time passes. The opposite case, that is, remembering information at a later time that had first seemingly been forgotten, is less intuitive. Wouldn’t it be more plausible that the witness in our example picked up the new information “jeans” in a news report or during a discussion with a co-witness? In any case, this new information should be treated with skepticism.

But things aren’t as simple as that. Reminiscence, remembering information that has not been recalled previously, is “normal”. Almost anyone experiences it. Reminiscence occurs, because not all details are equally accessible in memory at a given point in time. The more disparate two retrieval attempts are, the more likely reminiscence will occur. Such differences can arise, for instance, when interview styles differ or different kinds of questions are asked.

Not only laypersons, but also experienced police detectives can be unaware of this. In a recently published study, police detectives were asked to estimate the recall performance of a group of participants who had been interviewed twice about a staged theft at intervals of one week. They assumed that the accuracy of reminiscent information would be as low as 29%. They also voiced the concern that these details were likely to be misinformation (e.g., from news reports). The discrepancy between the detectives’ estimates and actual eyewitness performance was remarkable: In fact, the accuracy of reminiscent information was 86%. The detectives’ mistrust in reminiscence is problematic. It can make the police disregard important leads, which can ultimately jeopardize the success of the investigation.

What should be done with reminiscent information? The police should inquire with the witness whether there are any indications that this new detail is the result of media or co-witness influence. If this is not the case, chances are high that the new detail is correct.

References:

Krix, A. C., Sauerland, M., Lorei, C., & Rispens, I. (2015). Consistency across repeated eyewitness interviews: Contrasting police detectives’ beliefs with actual eyewitness performance. PLoS ONE, 10, e0118641. doi:10.1371/journal.pone.0118641

Oeberst, A. (2012). If anything else comes to mind . . . better keep it to yourself? Delayed recall is discrediting: Unjustifiably. Law and Human Behavior, 36, 266-274. doi:10.1037/h0093966

Written by Alana C. Krix and Melanie Sauerland, this blog was originally published in German at de.in-mind.org (http://de.in-mind.org/blog/post/inkonsistenter-zeuge-unglaubwuerdiger-zeuge-wenn-zeug-innen-ihre-aussage-spaeter-ergaenzen).

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Was afpersopa dement?

De 70-jarige afpersopa is ziek in het hoofd  lazen wij in de krant. De man die ervan verdacht wordt John en Linda de Mol te hebben bedreigd, is door de Utrechtse raadkamer daarom op vrije voeten gesteld. Bij onderzoek zou namelijk zijn gebleken dat de verdachte al langere tijd aan ernstige dementie lijdt.

Deskundigen verdrongen zich in de talkshows om uit te leggen hoe het zat. Een van hen vertelde bijvoorbeeld dat zo’n dementie helemaal kan verklaren waarom de afpersopa deed wat hij deed, „zeker als het voorste deel van de hersenen is aangetast.”

Want dat leidt bij demente patiënten tot ongeremd gedrag: „Ze kunnen ook ineens heel veel gaan eten, sociaal ongewenst gedrag gaan vertonen of zich seksueel afwijkend gaan gedragen.” Aldus de deskundige.

Maar wacht eens even. De afpersopa ging behoorlijk planmatig en secuur te werk. Als zijn DNA niet op een van de dreigbrieven was aangetroffen, zou hij de afpersing waarschijnlijk niet hebben bekend. Justitie zou dan geen sterke zaak tegen hem hebben gehad.

De werkwijze van de afpersopa past niet goed bij dementie. Al helemaal niet bij dementie die gepaard gaat met aantasting van de voorste hersendelen. Deze hersengebieden zijn essentieel voor het maken van plannen en het corrigeren van fouten. Als ze niet intact zijn, gaat een afperser zo stuntelig te werk dat hij nog dezelfde dag wordt opgepakt.

Lijkt de afpersopa op Ernest Saunders? Deze oudere zakenman werd in Engeland veroordeeld wegens flessentrekkerij. Nadat artsen bij hem ernstige dementie hadden gediagnosticeerd, werd hij op vrije voeten gesteld. Hij onthield – zei hij – nog geen drie cijfers, wat ‘verklaarde’ waarom hij zich niets meer van allerlei frauduleuze transacties kon herinneren.

Al vrij snel na zijn vrijlating begon hij een succesvolle praktijk als consultant. Aan een krant liet hij weten dat het hem speet, dat hij in de hele medische literatuur de enige patiënt was die op miraculeuze wijze van zijn dementie was hersteld.
En toch: onwaarschijnlijke dingen komen voor. Dus het zou kunnen dat de afpersopa inderdaad aan dementie lijdt.

Gelukkig zijn er tests waarmee je tamelijk precies kunt vaststellen of een verdachte echt aan dementie lijdt of het alleen maar veinst. Veel van deze tests zijn gebaseerd op het principe dat patiënten met een echte dementie ongeveer van vijftig procent van de antwoorden goed hebben. Wie onder dat niveau presteert, zit willen en wetens de correcte antwoorden te vermijden en veinst geheugenverlies.

Veel dokters menen dat ze het zonder zulke tests kunnen stellen als ze een verdachte onderzoeken op mogelijk veinzen. Ze denken dat hun intuïtie feilloos is. Hopelijk is die zelfoverschatting in de zaak van de afpersopa niet aan de orde. Als dat toch zo is, zeggen wij tegen de dokters: kom naar Maastricht, want op 11 en 12 juni organiseren we een conferentie over hoe je deze tests kunt gebruiken. Ze zijn nuttiger dan je denkt.

Dit stuk werd geschreven in samenwerking met Harald Merckelbach en verscheen ook in De Limburger (13 mei 2015).

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Conferentie Symptoomvaliditeit

 

donderdag 11 juni – vrijdag 12 juni 2015

Crowne Plaza Hotel Maastricht

(Accreditatie Klinisch/Neurosychologen: 11-15 punten)

(Accreditatie Psychiaters: aangevraagd)

Workshop: Richard Rogers SIRS-2

Lezingen:   Richard McNally over PTSD en pseudo-PTSD

                        Richard Kanaan over functionele versus geveinsde klachten

                        Michael Kopelman over amnesia in de rechtszaal

Symposia:  Nieuwe instrumenten (Thomas Merten et al.)

                        Forensische aspecten (Marko Jelicic et al.)

                        Wetenschappelijk onderzoek (Ben Schmand et al.)

                        Plaats in de kliniek (Brechje Dandachi-FitzGerald et al.)

Kosten:        Workshop: 150 euro

                         Symposia: 250 euro

                         Totaal: 350 euro

                          Studenten (beperkt aantal plaatsen): gereduceerd tarief

Inschrijving: Hier

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

4th European Conference on Symptom Validity Assessment

Thursday June 11 – Friday June 12 2015

Crowne Plaza Hotel

Maastricht

Keynotes:  

Richard Kanaan on functional versus feigned

Michael Kopelman on retrograde amnesia

Richard McNally on PTSD

Richard Rogers on SIRS-2, feigning & trauma

 

Workshop:                  SIRS-2

Symposia:                   New instruments in symptom validity assessment

                                      (Thomas Merten, Martin van den Broek a.o.)

                                    Practical issues in symptom validity assessment

                                      (Brechje Dandachi-FitzGerald, Douwe van der Heiden a.o.)

                                     Scientific aspects

                                       (Ben Schmand, Andreas Stevens, Alonso Ortega a.o.)

                                     Forensic aspects

                                       (Maaike Cima, Ana Havelka Mestrovic a.o.)

                                    Poster blitz sessions chaired by Hector Gonzalez-Ordi & Vicki Hall

 

More information & registration at: http://www.tmfi.nl/nl/activiteiten/sva/

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Over inconsistenties in verklaringen van mensenhandel-slachtoffers

Het komt steeds vaker in het nieuws. Mensenhandel. Of de problemen rondom loverboys. In mensenhandelzaken moet de politie onder andere nagaan of een aangeefster gedwongen in de prostitutie terecht is gekomen. En dat kan nogal een lastige klus zijn. Mogelijke slachtoffers van mensenhandel willen nogal eens inconsistent verklaren over wat hen is overkomen. Moeten deze inconsistenties worden gezien als leugenachtig gedrag (omdat je iets niet hebt meegemaakt, kun je niet consistent over deze gebeurtenis verklaren), of zijn zij het gevolg van andere factoren zoals het meemaken van traumatische gebeurtenissen? Recentelijk heeft een aantal auteurs zich over deze kwestie uitgelaten. Omdat het over getuigenverklaringen gaat, zou je denken dat zij op de hoogte zijn van rechtspsychologische inzichten. Nou niet dus.

Neem het onderzoek naar inconsistente verklaringen van mogelijke slachtoffers van mensenhandel dat in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatie Centrum is uitgevoerd. Dit onderzoek is behoorlijk gemankeerd. De onderzoekers namen interviews af bij officieren van justitie, politie en hulpverleners in Nederland, België en Engeland. De geïnterviewden moesten zich uitlaten over factoren die inconsistente verklaringen in de hand zouden werken. Onder deze factoren bevonden zich psychische klachten, drugsgebruik en psychotrauma. Verrassend genoeg hoefde men zich niet uit te laten over leugenachtig gedrag. Kennelijk gingen de onderzoekers ervan uit dat aangeefsters in mensenhandelzaken nooit en te nimmer een valse aangifte doen om bijvoorbeeld aan een verblijfsvergunning te komen.

En wat te denken van een recent ongepubliceerd rapport voor politie en OM geschreven door medisch antropologe Marian Tankink. Ook zij liet zich uit over inconsistenties in verklaringen van slachtoffers van mensenhandelzaken. Tankink stelde dat slachtoffers van mensenhandel geen consistente verklaringen kunnen afleggen. Dit zou komen omdat traumatische herinneringen worden verdrongen. En als dergelijke slachtoffers wel consistente verklaringen vertonen dan moet er wel iets mis zijn. Haar ideeën zijn al doorgedrongen tot de rechtspraak. Jammer dat Tankink niet op de hoogte is dat 1) verdringing niet bestaat en 2) dat consistentie weinig zegt over de betrouwbaarheid van verklaringen. Als medisch antropologe zal zij ongetwijfeld veel weten over hoe patiënten ziekte ervaren. Haar kennis over het menselijk geheugen schiet echter dramatisch te kort.

Hoe nu verder? Kijk eens hoe ze het doen bij de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (LEBZ). Daar worden zaken besproken door een team van ervaren rechercheurs, klinische psychologen en rechtspsychologen. Wij zijn trouwens ook lid van deze groep. Ons devies: professionals op het gebied van mensenhandel, schuif eens aan bij een LEBZ-bespreking. En leer hoe met behulp van wetenschappelijke inzichten bonafide slachtoffers van mensenhandel kunnen worden onderscheiden van degenen die een valse aangifte doen.

Deze blog is geschreven door Henry Otgaar en Marko Jelicic

Geplaatst in Uncategorized, Wetenschap & Maatschappij | 7 reacties

Call for Posters

The European Conference on Symptom Validity Assessment
11th – 12th June 2015
Maastricht / The Netherlands

The European Conference on Symptom Validity Assessment (SVA) will focus not only on tools to evaluate symptom validity in patients, but also on basic issues related to diagnosis, therapy, epidemiology, and forensic implications. Poster submissions are welcomed and a selection of posters will be presented in two Poster Blitz sessions, one focusing on research and the other focusing on clinical/legal cases.

We look forward to meeting you at the 2015 Maastricht Conference.

More information: THE SVA Conference.

Poster submission deadline: March 31, 2015,

Email 200-words summary to: r.ponds@maastrichtuniversity.nl
Decisions will be made by May 31, 2015.
Poster committee: Vicki Hall (Sutton Coldfield, UK), Héctor González Ordi (Madrid, ES), Brechje Dandachi-FitzGerald (Maastricht, NL), and Rudolf Ponds (Maastricht, NL).

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

The Insurance Toolbox jokt

Tussen de 1 en 5 miljard verspilt de overheid jaarlijks aan uit de hand gelopen ICT-projecten. Daar moeten wij toch een graantje van mee kunnen pikken, zullen ze bij The Insurance Toolbox gedacht hebben. Dit bedrijfje is gespecialiseerd in ‘innovatieve ICT oplossingen’, onder andere voor overheden zoals gemeentes. Die bieden ze dan ook ‘state-of-the-art stemanalyse-oplossingen’ aan voor het opsporen van bijstandsfraude. Innovatieve state-of-the-art software dus. Je zou zo geloven dat deze software met 85 tot 90% nauwkeurigheid bijstandsfraudeurs ontmaskert, zoals het op de website van The Insurance Toolbox te lezen was.

Maar wij weten wel beter. Er is namelijk meer dan voldoende onderzoek dat laat zien dat dit soort stemanalyse-software gewoon niet werkt: Je kunt net zo goed een muntje opwerpen. En als je dan toch adverteert met hossana-verhalen, dan jok je. En jokken in reclame is niet zo netjes. Helemaal niet voor een bedrijf gespecialiseerd in fraude(detectie).

We besloten daarom de gang naar de Reclame Code Commissie te maken. Onze klacht – keurig onderbouwd met wetenschappelijk onderzoek – kort samengevat: The Insurance Toolbox maakt zich schuldig aan misleiding. Er bestaat namelijk geen enkel onderzoek dat de bewering staaft dat stemanalyse met 85 tot 90% nauwkeurigheid fraude opspoort.

Bij The Insurance Toolbox kennen ze dat onderzoek wel. Er zijn namelijk ‘tal van onderzoeken die het tegendeel bewijzen’, zo schreven ze in hun reactie. Welke studies dat dan zijn, lieten de innovatieve state-of-the-art boys wijselijk in het midden. Ze wilden – hoe nobel – de Commissie de moeite van verdere discussie besparen, en zegde toe de tekst op de website aan te passen. Die is inderdaad veranderd: ‘85 tot 90% nauwkeurig’ is vervangen door ‘uitermate nauwkeurig’. Ze zijn niet voor één gat te vangen, de boefjes van The Insurance Toolbox.

Er is ongetwijfeld veel geld te verdienen met dit soort boerenbedrog. In het Verenigd Koninkrijk gaan er bijvoorbeeld miljoenen in om. En het is niet de eerste keer dat deze software de kop op steekt. Ook de ’guru’s van de Leugenacademie bieden het product aan. Het zal niet toevallig zijn dat ook zij het met de waarheid niet zo nauw nemen.

De reclame Code Commissie was het in ieder geval met ons eens:

‘Gelet op het voorgaande is de Commissie van oordeel dat de bestreden reclame gepaard gaat met onjuiste informatie ten aanzien van de van het gebruik van het product te verwachten resultaten als bedoeld in artikel 8.2 aanhef en onder b van de Nederlandse Reclame Code (NRC). Nu de gemiddelde consument er bovendien toe kan worden gebracht een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen, is de uiting misleidend en daardoor oneerlijk in de zin van artikel 7 NRC.’

Een bedrijf gespecialiseerd in fraudedetectie dat zich schuldig maakt aan misleiding en oneerlijkheid. Heerlijk toch.

UPDATE (5-2-2015): Ook de formulering ‘uitermate nauwkeurig’ kan volgens de Reclame Code Commissie niet door de beugel. Opvallend detail: in het nieuwe weerwoord wordt geen melding meer gemaakt van de ‘tal van onderzoeken die het tegendeel bewijzen’. The Insurance Toolbox zou over het bestaan hiervan toch niet tegen de Commissie gelogen hebben? Uitspraak hier

Geplaatst in Leugendetectie, Veiligheid & terrorisme, Wetenschap & Maatschappij | Tags: , , | 2 reacties

Functional or Feigned?

What? The Maastricht Conference on Symptom Validity Assessment

When? Thursday June 11 – Friday June 12 2015

Where? Crowne Plaza Hotel Maastricht

For program & registration, see: : http://www.tmfi.nl/en/symposia/sva/

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen